سارینا خانوم و 20 امین ماه زندگی اش...

سلام دختر گلم، ببخشید که یک کمی دیر دارم تغییرات ٢٠ ماهگی ات رو وارد می کنم ...کلی مطلب باید برای وبلاگت وارد کنم که ایشالاه به همین زودی به روز می کنمش.

سارینای مهربونم، الهی فدات بشم که لحظه به لحظه خدا رو شکر می کنم که چنین فرشته نازی رو به من و محمد داد...

از تغییرات ٢٠ ماهگی ات می تونم به کارهای زیر اشاره کنم:

همه کارها و حرکاتمون رو طبق معمول کپی برداری می کنی.. باید مثل ما قند رو به دهان بگیری و بعد چایت رو بخوری... و کلی کارهای دیگه.

الهی قربون دختر با ادبم برم که موقع خداحافظی به همه دست می دی و بوسشون می کنی یا صورتت رو میاری جلو که بوست کنن... بازم قربونت برم...

وقتی سر سفره غذات تموم شد بابایی بهت الهی شکر رو یاد داده که دستت رو مثل دعا کردن میاری بالا و یک چیزی می گی و از سر سفره بلند می شی ... خیلی با ادب هستی و بیشتر ایامی که سفره پهن هست رو پیش ما می نشینی و بلند نمی شی و بعد از سیر شدن و الهی شکر گفتن می ری کنار...مامانی فدات بشه.

عاشق کار کردن با وسایل و ظروف آشپزخانه هستی و خیلی خیلی خوشحال می شی که مثلا بهت پیاز یا سیب زمینی بدهند که رنده کنی...با دقت خاصی کاملا کار کردن با جارو شارژی رو می دونی...

به قول عمه راضیه، مامان بزرگ همه هستی و اگه مثلا مه یاس یا ترنم از مامان شون دور بشن سریعا می خواهی اون ها رو بغل کنی تا اون ها رو به مامان شون برسونی یا اگه محمد مهدی گریه بکنه، سریعا زندایی رو خبر می کنی. ایامی که جمع می شیم از کیف و موبایل و خلاصه وسیله هر کسی رو به صاحب شون می رسونی و در کل دختر وظیفه شناسی هستی!!!!

جای همه وسایل داخل کابینت ها رو می دونی و سریعا برامون میاری و حتی اگه من در حرف زدن با بابا در مورد وسیله ای صحبت کنم، سریعا می ری و اون رو میاری، یک بار داشتم سر ناهار به بابا می گفتم که بعد از ناهار جارو دستی رو بیاریم که جارو بزنیم، که بعد از چند ثانیه از تمام شدن حرفم متوجه شدم که برام جارو دستی آوردی.

با صندلی کوچولویی که داری در جریان همه امور قرار می گیری، بدین صورت که از اون بالا می ری و به هر هدفی که می خواهی می رسی...

جورچینی رو که داری رو چند ماهی هست که یاد گرفته ای که کامل کنی، بدین صورت که هر تکه رو در جاهای مختلف امتحان می کنی تا جای خودش رو پیدا کنی  ولی تقریبا در ٢٠ ماهگی با دقت بیشتری این کار رو می کنی و به این صورت که هر تکه رو با دقت نگاه می کنی و در همان دفعه اول در جای اصلی خودش قرار می دی...

خیلی علاقه به این داری که وسیله های شبیه هم رو در یک جا جمع کنی و این هم یک نمونه از کارت که وسایل کار بابا رو گرفته ای و اونهایی که شبیه هم بوده رو جدا کرده ای.. الهی مامانی هزار بار فدای هوشت بشه. 

باز هم خدا رو شاکرم که چنین دختر گل و مهربون و با ادبی رو به من و بابایی هدیه داده...